My silent force

Μόλις γύρισα...αχ πέθανα!γύρισα με το ποδήλατο σχεδόν όλες τις καφετέριες για να ρωτήσω για δουλειά...έδωσα τηλέφωνα,ονόματα και έκανα και πολύ γυμναστική...τουλάχιστον ελπίζω να βγεί κάτι απο αυτό!Θα ξαναπάω και αύριο ίσως να ρωτήσω κάτι εστιατόρια που είναι ανοιχτά απο το απόγευμα...έχει έναν ήλιο ηλίαση έπαθα!!!
Ακόμα και αν δεν με προσλάβει κανείς το οτι προσπάθησα και κουράστικα χωρίς καμία βοήθεια με παρηγορεί αρκετά!Τελίκα η ζωή θέλει αγώνα,τώρα αρχίζω και το καταλαβαίνω!Δεν πρέπει να σε εμποδίζει τιποτα και να μην το βάζεις κάτω ποτέ μα ποτέ!!
Άν με πάρουν θα είμαι πολύ χαρούμενη!Γιατί θα είναι η πρώτη μου δουλειά τα πρώτα μου λεφτά και σίγουρα θα νι΄ωσω χρήσιμη...άσε που δεν θέλω να επιβαρύνω και τους δικούς μου έστω για το καλοκαίρι!Ανυπομονώ να δώ τι θα γίνει....μακάρι να δουλέψω να ξεφύγω να βγώ απο το σπίτι και να αντιμετοπίσω τον κόσμο εκεί έξω και ίσως με τη δουλειά μου φύγουν και οι αρνητικές σκέψεις...έχω βγάλει ένα συμπέρασμα πάντως...οτι όταν σκέφτομαι κάτι φευγαλέα και μετά το ξεχνάω συμβαίνει..τώρα αν κάτι το σκέφτομαι επίμονα δεν ξέρω ίσως δεν γίνεται...άκυρο αυτο ποθ πέταξα τώρα αλλα μου ήρθε και το έγραψα τι θές ρε? :P :D
Πφφφ.....τουλάχιστον ας συμβαίνει οτι καλό σκέφτομαι και όχι οτι κακό..
Ναταλία κόφτο γιατι θα τις φάς!!!Και κάπως έτσι συνεχίζεται η μέρα μου......